28.06-1.07.2017, GDYNIA

LOTNISKO GDYNIA-KOSAKOWO

Formularze zgłoszeniowe
pl en
Teatry - edycja 2017

(A)POLLONIA

Spektakl na podstawie tekstów Ajschylosa, Johna Maxwella Coetzeego, Eurypidesa, Hanny Krall, Jonathana Littella i innych

Reżyseria: Krzysztof WARLIKOWSKI

Adaptacja: Krzysztof WARLIKOWSKI, Piotr GRUSZCZYŃSKI, Jacek PONIEDZIAŁEK

Scenografia i kostiumy: Małgorzata SZCZĘŚNIAK

Muzyka: Paweł MYKIETYN, Renate JETT, Piotr MAŚLANKA, Paweł STANKIEWICZ

Reżyseria świateł: Felice ROSS

Wideo: Paweł Łoziński, zdjęcia: Kacper LISOWSKI, montaż: Rafał LISTOPAD

Dramaturgia: Piotr GRUSZCZYŃSKI

Songi (teksty): Renate JETT

Songi (wykonanie): Magdalena POPŁAWSKA

Stylizacja fryzur i peruki: Robert KUPISZ

Rzeźby: Zofia REMISZEWSKA, Dominik DLOUHY

Obsada: Magdalena CIELECKA, Ewa DAŁKOWSKA, Małgorzata HAJEWSKA-KRZYSZTOFIK, Monika NIEMCZYK, Maja OSTASZEWSKA, Magdalena POPŁAWSKA, Andrzej CHYRA, Bartosz GELNER, Wojciech KALARUS, Marek KALITA, Zygmunt MALANOWICZ, Jacek PONIEDZIAŁEK, Maciej STUHR, Tomasz TYNDYK / Piotr POLAK

Muzycy: Paweł BOMERT, Piotr MAŚLANKA, Paweł STANKIEWICZ, Fabian WŁODAREK

Produkcja: Nowy Teatr

Koprodukcja: La Comédie de Genève – Centre Dramatique, Festival d’Avignon, Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, Théâtre de la Monnaie de Bruxelles, Théâtre National de Chaillot, Théâtre de la Place de Liège, Wiener Festwochen.

Premiera:

16 maja 2009 w Warszawie

16 lipca 2009 w Awinionie

Ifigenia, Alkestis, Apolonia – trzy ofiary z ludzkiego życia, ofiary losu, przeznaczenia, wojen, ofiary przymusowe i dobrowolne. Składane w czasach mitycznych, kiedy bogowie mieszali się jeszcze do ludzkich spraw i w XX wieku, kiedy było już za późno na jakiekolwiek boskie interwencje, a los ofiar utracił literacki charakter tragedii i stał się tematem dotkliwego reportażu. Warlikowski w „(A)polonii” podejmuje temat ofiarowania w kontekście odpowiedzialności, która w świecie tragedii zironizowanej i zdemistyfikowanej jest wyłącznie sprawą międzyludzką. Jego adaptacja przygotowana w oparciu o teksty Ajschylosa, Eurypidesa, Hanny Krall, J. M. Coetzeego i wielu innych jest niesamowitą wędrówką przez wielką rzeźnie, jaką są losy ludzkości. W tej śmiertelnej defiladzie biorą udział nie tylko ludzie, ale także bogowie i herosi, ofiary i kaci, aktorzy i widzowie. Warlikowski burzy niezłomne przekonania na temat ofiarowania. Czy te strzeliste akty nie powinny budzić wątpliwości? Co, jeśli jedno ofiarowanie pociąga za sobą inne ofiary? Czy ten pochód w ogóle można zatrzymać?

Dyskusja prowadzona jest przy użyciu bardzo różnych rodzajów języka, przez co penetruje nie tylko heroiczne, ale przede wszystkim codzienne aspekty ofiarowania. Odkrywa, co tak naprawdę zdarzyło się, kiedy Ifigenia, Alkestis i Apolonia, która ratowała życie Żydów w czasie II wojny, powiedziały swoje ciche tak, gotowe na poświęcenie życia.

Biała siła, czarna pamięć

„Biała siła, czarna pamięć” to spektakl Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki
w Białymstoku inspirowany reportażem Marcina Kąckiego "Białystok. Biała siła, czarna pamięć". Premiera przedstawienia odbyła się 16 kwietnia 2016 roku.

Spektakl wyreżyserował Piotr Ratajczak, który odpowiada także za opracowanie muzyczne. Scenografię i kostiumy stworzyła Matylda Kotlińska. Adaptacji dokonał Piotr Rowicki, a ruchem scenicznym zajął się Arkadiusz Buszko. Autorskich konsultacji udzielił Marcin Kącki.

- Książka to luźna inspiracja. Do współpracy nad scenariuszem zaprosiłem Piotra Rowickiego, który stworzył autonomiczny scenariusz teatralny, mimo że, pojawiają się w nim wątki,  o których pisał autor książki. Sam Kącki pomagał nam w pewnych sytuacjach, ale na spotkaniach mówił, że daje nam ten reportaż i możemy zrobić z nim co chcemy.  Naturalne jest to, że mieszkańcy Białegostoku będą odczytywali to jako historię ludzi stąd, mimo, że w spektaklu nie pada nazwa miasta – dodawał Ratajczak – równie dobrze moglibyśmy rozmawiać na temat patologii w Rzeszowie czy Warszawie, bo to co opisuje autor jest szerszym problemem. W spektaklu dzielimy się swoim niepokojem dotyczącym historii, która cały czas ciąży. Staje się ważna w życiu politycznym, nieustannie wykorzystywana do celów politycznych, a my się z tą historią jako poszczególne miasta, jako państwo nie do końca rozliczyliśmy. Z drugiej strony jest to poruszający obraz tkanki miejskiej. To wizja miasta gdzie tkankę rządzącą stanowi pewna „grupa trzymająca władzę” – mówił przed premierą Piotr Ratajczak.

W spektaklu występują aktorzy Teatru Dramatycznego: Justyna Godlewska-Kruczkowska, Aleksandra Maj, Bernard Bania, Piotr Szekowski, Marek Tyszkiewicz, Franciszek Utko oraz gościnnie: Paweł Pabisiak.

Zespół aktorski Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku za spektakl „Biała siła, czarna pamięć” otrzymał pierwszą nagrodę na XVI Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona” w Zabrzu. Piotr Ratajczak został nagrodzony za reżyserię przedstawienia. Zespół twórców scenariusza spektaklu uhonorowano Nagrodą Stanisława Bieniasza. Z kolei jury młodzieżowe nagrodziło grupę aktorską „Białej siły, czarnej pamięci” za „najlepsze przedstawienie rzeczywistości politycznej”. Spektakl bierze udział w Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Za rolę w „Białej sile, czarnej pamięci” aktorka teatru – Justyna Godlewska-Kruczkowska została doceniona przez Jacka Sieradzkiego w jego „Subiektywnym spisie aktorów teatralnych”.

Henrietta Lacks

Henrietta Lacks? Nie znam. Takiej odpowiedzi udzieli większość. Anonimowa bohaterka czy ofiara medycyny? Czarnoskóra kobieta wykorzystana do badań naukowych czy jedna z nieuleczalnie chorych pacjentek, której komórki, pobrane do prowadzenia eksperymentów naukowych, okazały się jako pierwsze w historii nauki zdolne do nieśmiertelnego wysiłku?
To było w roku 1951 w Baltimore. 31-letnia Henrietta zachorowała na raka macicy, zmarła po kilku miesiącach nieefektywnego leczenia. Nie wiedziała o tym, że pobrano jej komórki, które okazały się zdolne do namnażania. Nie dowiedziała się o komórkach HeLa i emocjach, jakie wzbudziły w naukowcach. Osierociła piątkę dzieci, które nie dostały żadnego wsparcia, a nielojalni lekarze zbili na niej kapitał symboliczny i/lub materialny. To melodramat godny hollywoodzkiego kina. Ale czy nie lepiej spojrzeć na historię Henrietty Lacks z perspektywy wspólnej i na chłodno zastanowić się nad sprawą własności komórek? Czy postęp nauki byłby możliwy, gdybyśmy mieli prawo żądać rekompensaty finansowej za oddane tkanki? Czy powstałby cennik komórek? Ile kosztowałyby te zdrowe, a ile zrakowaciałe? Które z nich są cenniejsze? Otwierają się też wątpliwości dotyczące demokratyczności postępu medycyny. Kto na nim zarabia i kto na nim korzysta? Historia Henrietty i komórek HeLa napina bardzo wiele tematów i nie daje żadnych odpowiedzi. Staje się grą z sumieniem, doświadczeniem i przeświadczeniem. A tymczasem gdzieś tam nasze komórki pobrane rutynowo podczas badań, prowadzą już swoje własne życie. Czy tęsknisz za nimi?

Spektakl, którego premiera odbyła się podczas Festiwalu Przemiany 2016, poddany interwencjom dramaturgicznym oraz przeniesiony do przestrzeni Nowego Teatru zyska nową, pełniejszą formę.

Scenariusz: Anna Smolar, Marta Malikowska, Maciej Pesta, Sonia Roszczuk, Jan Sobolewski
Reżyseria: Anna Smolar
Współpraca dramaturgiczna: Piotr Gruszczyński
Kostiumy: Anna Met
Muzyka i opracowanie muzyczne: Natalia Fiedorczuk-Cieślak
Światła: Rafał Paradowski
Ruch: Jan Sobolewski & ensemble

Fryzury: Marek Nowak

Występują: Marta Malikowska, Sonia Roszczuk, Maciej Pesta, Jan Sobolewski

Koprodukcja: Nowy Teatr i Centrum Nauki Kopernik
Partner spektaklu: Fundacja Onkocafe – Razem Lepiej

 

Bilety SKLEP Newsletter NGO
Organizator:
Sponsor główny:
SPONSORZY / WSPÓŁPRACA / PATRONI MEDIALNI:
Projekt i realizacja Me & My Friends Copyright © Alter Art 2012